Wegovy en Mounjaro: moet er altijd iedere week geïnjecteerd worden?

Eenmaal per week injecteren is de gebruikelijke manier om Wegovy en Mounjaro te gebruiken. Maar is dat eigenlijk de enige mogelijkheid? Wat gebeurt er als de tijd tussen injecties wordt verlengd? En zou het juist kunnen helpen om de wekelijkse dosis over twee injecties te verdelen zodat er mogelijke minder bijwerkingen optreden? Nieuwe wetenschappelijke inzichten maken dit een interessant onderwerp.

Medicijnen zoals Wegovy (semaglutide) en Mounjaro (tirzepatide) hebben de behandeling van overgewicht de afgelopen jaren behoorlijk veranderd. Ze kunnen helpen om aanzienlijk gewicht te verliezen en om het bereikte gewichtsverlies te behouden. Beide medicijnen worden standaard eenmaal per week geïnjecteerd. Tijdens de eerste maanden wordt de dosering geleidelijk opgebouwd, zodat het lichaam aan de medicatie kan wennen en de kans op bijwerkingen kleiner wordt. Maar moet dit schema altijd worden gevolgd? Of zijn er situaties waarin een andere injectiefrequentie mogelijk voordelen biedt?

Er zijn twee interessante mogelijkheden: minder vaak injecteren of juist vaker injecteren met een lagere dosis per keer. Hieronder worden beide mogelijkheden besproken.

1. Minder vaak injecteren: blijft het gewicht dan stabiel?

Wanneer iemand eenmaal voldoende is afgevallen, verandert het doel van de behandeling vaak. In plaats van verder afvallen, wordt het behouden van het bereikte gewicht steeds belangrijker. Dat roept een interessante vraag op: is daarvoor nog steeds iedere week een injectie nodig? Of zou een langere periode tussen de injecties voldoende kunnen zijn?

Dit zou verschillende voordelen kunnen hebben:

• Minder medicatiekosten.

• Minder frequente injecties.

• Mogelijk minder belasting door bijwerkingen.

• Een behandelstrategie die beter aansluit bij de onderhoudsfase.

Wat zegt het onderzoek?

Er zijn inmiddels verschillende wetenschappelijke publicaties verschenen over minder frequente toediening van GLP-1-medicatie. Hieronder zal ik er 3 met u doornemen. 

Onderzoek 1: wiskundige modellen van Cengiz e.a. (2025)

In februari 2025 verscheen in het wetenschappelijke tijdschrift Diabetes, Obesity and Metabolism een interessant onderzoek van Cengiz en collega's. De onderzoekers gebruikten wiskundige modellen om te voorspellen wat er gebeurt wanneer semaglutide (Wegovy) of tirzepatide (Mounjaro) minder vaak wordt toegediend. Ze vergeleken onder andere wekelijkse injecties met injecties iedere twee weken.

De uitkomsten waren opvallend:

• Bij een injectie iedere twee weken bleef naar schatting ongeveer 72-75% van het gewichtsverlies behouden ten opzichte van wekelijkse injecties.

• Het effect nam dus niet evenredig af met het aantal injecties.

• Bij een aangepaste hogere dosis per injectie voorspelde het model dat zelfs vrijwel het volledige gewichtsverlies behouden kon blijven.

Belangrijk om te weten: dit zijn voorspellingen uit een wiskundig model. De onderzoekers hebben deze doseringsschema's dus niet daadwerkelijk in een grote groep patiënten getest.

Onderzoek 2: ervaringen van twee patiënten (2025)

In mei 2025 verscheen een tweede publicatie van onder andere dezelfde onderzoeksgroep, ditmaal in het tijdschrift Obesity. De onderzoekers beschreven twee patiënten die hun medicatie minder vaak gebruikten dan voorgeschreven. Een van de patiënten gebruikte tirzepatide iedere 10 tot 14 dagen. Hij bereikte hiermee een aanzienlijke verdere gewichtsafname en wist vervolgens zijn gewicht te behouden. De onderzoekers combineerden deze ervaringen met hun eerdere wiskundige modellen. Daaruit bleek dat een injectie iedere twee, drie of mogelijk zelfs vier weken in theorie nog een aanzienlijk effect zou kunnen hebben. De auteurs benadrukken dat twee patiënten natuurlijk onvoldoende zijn om hier algemene conclusies uit te trekken.

Onderzoek 3: een patiëntserie met 30 deelnemers (2026)

Een nog interessantere publicatie verscheen in februari 2026. Wong en collega's onderzochten 30 volwassenen die eerder succesvol waren afgevallen met semaglutide of tirzepatide. Bij deze patiënten was het gewichtsverlies inmiddels gestabiliseerd. Vervolgens gingen zij over op een minder frequent injectieschema, meestal eenmaal per twee weken. De gebruikte dosis per injectie bleef gelijk.

De resultaten waren veelbelovend:

• Het gemiddelde gewicht vóór de behandeling was 87,9 kg.

• Na de periode met wekelijkse injecties was dit gedaald naar 74,1 kg.

• Tijdens de onderhoudsfase met minder frequente injecties daalde het gemiddelde gewicht verder naar 72,4 kg.

De deelnemers gebruikten het aangepaste schema gemiddeld 36 weken. Ook verbeteringen in lichaamssamenstelling en metabole gezondheidswaarden bleven behouden.

Dit onderzoek is interessant omdat het niet alleen op theoretische berekeningen is gebaseerd, maar daadwerkelijk patiënten volgt. Toch moeten we voorzichtig blijven: het ging om een retrospectieve (terugkijken) patiëntserie zonder controlegroep. Bovendien werden alleen patiënten onderzocht die al succesvol waren afgevallen en bij wie het gewicht was gestabiliseerd. Het is dus nog niet bekend of deze aanpak bij iedereen werkt.

2. Vaker injecteren: kan het verdelen van de dosis bijwerkingen verminderen?

Er is ook een andere mogelijkheid die farmacologisch interessant is: juist vaker injecteren, maar dan met een lagere dosis per keer.

Bijvoorbeeld:

• Huidig schema: 10 mg tirzepatide eenmaal per week.

• Alternatief schema: 5 mg op maandag en 5 mg op donderdag.

Het idee hierachter is dat de totale wekelijkse hoeveelheid medicatie gelijk blijft, maar wordt verdeeld over twee momenten.

Waarom zou dit interessant kunnen zijn?

Een deel van de bijwerkingen van GLP-1-medicatie, zoals misselijkheid en braken, hangt samen met de werking van het medicijn op het maag-darmstelsel. Mogelijk speelt ook de concentratie van het geneesmiddel in het bloed een rol. Door de dosis te verdelen, zou theoretisch een lagere piekconcentratie kunnen ontstaan. Mogelijk leidt dit tot minder schommelingen in de medicijnconcentratie en een betere verdraagbaarheid.

Wat zegt het onderzoek?

Hier moeten we voorzichtiger zijn dan bij het verlengen van de injectie-intervallen. Voor zover bekend is er nog geen overtuigend klinisch onderzoek waarin patiënten met semaglutide of tirzepatide bewust tweemaal per week injecteren om te onderzoeken of hierdoor minder bijwerkingen optreden.

Er zijn wel farmacokinetische gegevens die deze gedachte interessant maken. Semaglutide heeft een halfwaardetijd van ongeveer zeven dagen. Bij tirzepatide is dit ongeveer vijf dagen. Dat betekent dat de hoeveelheid medicatie in het lichaam geleidelijk afneemt. Het geneesmiddel verdwijnt dus niet plotseling uit het lichaam wanneer de volgende injectie gepland staat. Door de relatief lange halfwaardetijd zijn de concentraties bij wekelijkse toediening al behoorlijk stabiel. Het is daarom niet vanzelfsprekend dat het verdelen van de dosis een groot verschil in piekconcentraties oplevert. Bovendien ontstaan bijwerkingen niet uitsluitend door piekconcentraties. Ook de werking op receptoren en de maaglediging spelen een rol.

Het is dus een interessante hypothese, maar het is nog niet aangetoond dat tweemaal per week injecteren daadwerkelijk minder bijwerkingen geeft.

Is dit al een mogelijkheid in de praktijk?

De geregistreerde dosering van zowel Wegovy als Mounjaro is eenmaal per week. Tweemaal per week injecteren valt buiten het gebruikelijke doseringsschema. Het is daarom geen aanpak die zelfstandig uitgeprobeerd moet worden. Daarvoor is eerst goed klinisch onderzoek nodig.

Bij bijwerkingen zijn er gelukkig andere mogelijkheden. Zo kan het verstandig zijn om langer op dezelfde dosering te blijven, de dosering tijdelijk te verlagen of niet verder op te hogen zolang er nog klachten bestaan.

Wat betekent dit voor de toekomst?

Deze ontwikkelingen zijn bijzonder interessant. Ze laten zien dat we mogelijk steeds meer toe kunnen naar een behandeling die niet voor iedereen hetzelfde hoeft te zijn. Bij de behandeling van overgewicht maken we vaak onderscheid tussen een fase waarin gewichtsverlies centraal staat en een fase waarin gewichtsbehoud het belangrijkste doel is. Misschien vraagt iedere fase in de toekomst om een andere dosering of injectiefrequentie.

Denk bijvoorbeeld aan:

• Een standaard wekelijkse dosering tijdens de fase van gewichtsverlies.

• Mogelijk langere intervallen tussen injecties tijdens de onderhoudsfase.

• In de toekomst misschien een verdeeld doseringsschema bij patiënten die veel last hebben van bijwerkingen.

Vooral het eerste scenario krijgt inmiddels steeds meer wetenschappelijke aandacht. Voor de andere mogelijkheden is nog aanvullend onderzoek nodig. Het is daarbij belangrijk om onderscheid te maken tussen het aanpassen van de injectiefrequentie en het volledig stoppen met medicatie. Bij stoppen met semaglutide is in de STEP 1-extensiestudie aangetoond dat een aanzienlijk deel van het verloren gewicht weer terugkomt.

Minder vaak injecteren is dus niet hetzelfde als stoppen met behandelen.

Conclusie

Moet Wegovy of Mounjaro altijd iedere week worden geïnjecteerd? Vooralsnog is dat het geregistreerde en onderzochte doseringsschema. Toch zijn er interessante ontwikkelingen. De eerste onderzoeken laten zien dat het mogelijk is om met minder frequente injecties een groot deel van het bereikte gewichtsverlies te behouden. Ook het verdelen van de wekelijkse dosis over twee injecties is farmacologisch een interessante gedachte. Of dit daadwerkelijk helpt om bijwerkingen te verminderen, is nog niet bekend. De komende jaren zullen grotere, gecontroleerde onderzoeken moeten uitwijzen of de injectiefrequentie op een veilige en effectieve manier kan worden aangepast.

De verwachting is dat er in de toekomst steeds meer mogelijkheden ontstaan om medicamenteuze behandeling bij overgewicht af te stemmen op de individuele patiënt. Niet alleen de keuze van het medicijn en de dosering, maar mogelijk ook het moment en de frequentie van toediening.